KLUIS
INGANG
KASSIERS
LOKET 1
LOKET 2
Sneller.
Hoe gaat het met je?
Je komt nu van dat zadel af.
Dat is m'n kleine broertje.
Ik had ma beloofd hem altijd te zullen beschermen...
maar ik had het gevoel dat het nu anders zou gaan.
Iets zei me dat dit keer...
een van ons niet meer thuis zou komen.
Twee dagen eerder...
Hoe lang blijven we hier? -Zolang als nodig is , broertje.
Tot we dat gebouw kennen als onze broekzak.
Ik heb hier een hekel aan.
Er is geen actie.
Daar krijg je nog genoeg van.
En de anderen?
Maak je geen zorgen, die komen heus wel.
M'n vriend, de eerwaarde.
Hij zou God hebben gevonden omdat de duivel hem niet wilde.
Wie ben je?
Geboren uit stof, gemaakt naar zijn beeltenis.
Heer en dief, Kansas.
Hij was mijn gokje.
Full house, heren.
Nee.
Ik verlies nooit...
en zeker niet van een dief.
Heren...
Laat iemand de sheriff halen. -Doe het zelf.
Maar er was er nog een.
Om deze klus te klaren had ik Mara nodig.
Dat was niet moeilijk. Ze deed wat ze altijd had gedaan.
Wat?
Wat is er met je, indiaan?
Volgens mij spreekt de squaw geen Engels.
Munt?
Ze denkt dat ze ons gaat beroven.
Maak je klaar om te sterven, wilde.
Lieve help.
We houden hier niet van jullie soort.
Wat voor soort is dat?
Valse schooierige nikkers zoals jullie.
Nu heb je het voor elkaar. -Wat?
Je hebt hem kwaad gemaakt.
Hij vindt het niet leuk als zwarten elkaar nikkers noemen.
Dat meen je toch niet?
Zes van ons tegen twee van jullie?
Je hebt gelijk, dat is niet erg eerlijk.
Wil je nog wat meer mannen erbij halen?
Schiet 'm dood.
Het spelletje is afgelopen, hč, papkindje?
Zo gedraagt een heer zich toch niet?
Kom op.
Over impasses gesproken, zeg.
Ik ben een gokker, en ik zet in op mezelf.
Verdomme.
Broeder Willoby.
Ik hoop dat u de naam des Heren niet ijdel gebruikt.
Nee.
Voor een predikant...
gaat u wel om met een zootje ongeregeld.
Een ritselaar...
en een halfbloed.
Alleen de Heer kan oordelen, broeder Willoby.
Ik hoed slechts de kudde.
Van mij mag u blijven.
Hulde, iedereen is er.
Ik dacht dat jullie twee eruit waren gestapt.
Je kent me toch.
Ik verveel me snel.
Hoe staat het leven? -Dat zou je Mara moeten vragen.
Ik moet zeggen dat je brief me wel nieuwsgierig heeft gemaakt.
Ons allemaal.
Zane en ik vonden dat het de moeite waard is.
Wie is dat?
Dit is m'n vriend, de medicijnman.
Z'n doopnaam is Jacob.
Z'n heidense naam is Rennende Vos.
Ik wil niemand beledigen.
We kwamen samen bij de hut van Doc Willoby.
Ik riep, en ze kwamen.
Deze bende is net familie...
en familie stelt geen vragen.
Het zou hen niet veel opleveren, en dat wisten ze.
Deze klus was persoonlijk.
Dit keer ging het om mij en om m'n broer.
Jongens, dit is onze volgende klus.
Zane heeft dit van een voormalig bankemployé...
die het niet meer nodig zal hebben.
Het stadje heet Corazón de la Muerte...
'hart des doods', ongeveer een halve dag rijden hiervandaan.
De bank is een opslagruimte voor het spoor.
Het spoor?
Veel geld dus.
En veel wapens, veel kogels...
en veel doden.
We komen in groepjes van twee, en splitsen ons.
Ik neem het punt.
Kansas, ik heb jou hier nodig.
Mara, bij dit raam.
De angst staat aan onze kant. Laten we dat zo houden.
Maar waarom deze bank?
Omdat ie van hem is.
Zo...
vooruit.
Het is officieel, Mr Driscoll. U bezit de bank.
Net als alles in deze stad.
Ik krijg waar ik voor betaal.
Was er nog iets?
Ja, Mr Driscoll...
de kamer van koophandel vindt dat de belastingen...
te hoog zijn geworden.
Vertel me eens, burgemeester.
Wat zou deze stad zijn zonder mijn bescherming en investeringen?
Denkt u dat ik het leuk vind in dit godvergeten gat?
Deze stad is hetzelfde als andere steden die ik heb gekocht:
een middel om een doel te bereiken.
Ziet u wel?
M'n zoon Bert.
M'n oogappel.
Een goede en eerlijke burger.
Hij is een waardeloze hufter.
Maar hij is m'n zoon. Wat kan ik eraan doen?
Behalve zorgen dat hij me kan opvolgen.
En weet je, Crawley...
Bert zou een prima burgemeester zijn.
Wacht 's even, dat is mijn...
Niemand heeft een baan tenzij ik toestemming geef.
Is dat iedereen duidelijk?
Ja, Mr Driscoll, dat is duidelijk. -Volstrekt.
Alles is van hem.
De stad kan net zo goed Driscollville heten.
Hufter.
Nee.
Laat 'm ophouden.
Sheriff, er zijn problemen.
Alstublieft. Ze gaan m'n moeder vermoorden.
Laat haar met rust.
Kom op.
Stop.
Mam.
Mama?
Kom, we gaan hier weg.
Verdomme, Bert. -Ik doe het niet voor jou.
Dit is niet nodig. -Jij hebt er niets mee te maken.
Je hebt het verknald. Je kunt me niets maken.
Je kunt beter weggaan.
Oké jongens. Drankjes van de zaak.
Breng haar naar de doodgraver.
Sheriff, mag ik u een vraag stellen?
Zeg het maar.
Deze rotstad...
kan niemand wat schelen. Waarom u wel?
Gaat het wel, meneer?
Ik wilde graag een aanzienlijke storting doen...
in uw...
voortreffelijke firma.
Natuurlijk.
Echter...
voor m'n gemoedsrust vroeg ik me af...
wanneer de spoormensen hier langskomen...
om hun gelden op te halen.
Die informatie mag ik u niet geven.
U moet daarover spreken met de bankdirecteur, Mr Hickle.
Omdat er allerlei...
onfrisse types rondhangen...
is het omgaan met mensen zoals wij...
veel plezieriger.
Begrijp je wat ik bedoel?
Vriendelijk bedankt, Miss Lorelie.
Maar uw storting?
Ik heb wat andere zaken te regelen.
Twee schepen die elkaar in het duister passeren.
Bert. -Ja, pa.
Waarom zijn we hier nog?
Wat zijn we aan het doen?
Voorlopig...
is dit onze stad, Bert.
Onze stad komt me de strot uit.
Ik heb de naam veranderd.
Dan voelen we ons meer thuis.
Elke vader...
droomt ervan...
dat z'n kind een groter man zal zijn dan hijzelf.
Dat hij hem voorbij zal streven...
niet alleen in materiële zaken...
maar mettertijd meer medeleven...
meer liefde en geduld...
zal tonen dan ik heb gedaan.
Elke dag...
laat je voor mij die droom in rook opgaan.
GEZOCHT DE BROEDERS MALONE
DOOD OF LEVEND
Wat kan ik inschenken? -Whisky.
Vind je dit verstandig?
We moeten de keel smeren voor we op pad gaan.
En als iemand ons herkent?
We zullen niet herkend worden.
Hoe wil je dit doen?
We drinken, staan op, en rijden de stad uit.
Hij staat daar.
Als we nu rotzooi schoppen, kunnen we de klus vergeten.
En wat dan nog?
Hou je gemak, broertje.
Geef me die fles.
Zet ik het op uw rekening, Mr Driscoll?
Z'n rekening? Weet je wel wie z'n vader is?
Geen rekening. De zaak is van m'n vader.
Ga weg.
Ik betaal niet.
Iedereen betaalt.
Wat zeg je nou?
Iedereen betaalt?
Ik zeg dat je gaat betalen. -Ken ik jou?
Ken ik jou ergens van?
Mij ken je vast nog wel.
Ik ken jou niet.
Fris m'n geheugen even op.
Onze boerderij verbrand.
Onze familie vermoord.
Dat doe ik vaak.
Ik herinner me niet al die boerderijen.
Klein huisje ten zuiden van Flat Ridge.
Stond tussen jou en je spoorlijn.
O die ja, dat weet ik nog.
Er werd veel gegild. Ben jij gevlucht?
Heb je je familie achtergelaten?
Maak je geen zorgen.
Je moet niet zomaar aannemen dat iemand dood is...
omdat je hem hebt neergeschoten.
Goed advies.
Voor de volgende keer.
Er is geen volgende keer.
Verdomme.
Het spijt me, Mr Driscoll.
Het spijt me dat ik...
Je was erbij.
Heb je ze gezien? Degene die m'n zoon heeft gedood?
Ik ben bang van niet.
Niemand...
kan een Driscoll dwarszitten, en het navertellen.
Ik wil Wolverton spreken.
Waar zitten je hersens? -Hij had het verdiend.
Ze hebben ons gezien.
We kunnen er niet meer komen.
Het had beter kunnen gaan.
We kunnen hiervan profiteren.
Hoe dan?
Ze verwachten nu helemaal niet dat we terugkomen voor de bank.
Precies, omdat het zelfmoord is.
Dat meen je niet. Ik dacht dat hij gek was.
Zo praat je niet over me.
Wat heb je ontdekt bij de bank?
De lonen worden om 12 uur 's middags opgehaald.
Een kwart miljoen dollar, overmorgen.
Dat wordt wat als hij binnenkomt.
Ga met een paar man achterom.
Laat er niemand langs, begrepen? Vooruit.
Ja, oom. Jij en jij, kom hier.
Omsingel.
Vuur.
Op de vloer.
Langjassen. -Je meent het.
Blijf laag. -Verdomme.
Kom op zeg, we hebben wel in lastiger parketten gezeten.
We gaan. -We zijn niet meer welkom, geloof ik.
Rennen, schatje.
Als ik hier doodga...
zal m'n geest je te grazen nemen.
Dek me.
Ik ga naar buiten.
Waarom heb je me tegengehouden?
Het was hem. -Wie?
Wolverton.
Iemand gewond?
Goed. Die langjassen zijn net wilde coyotes.
Als ze je te pakken hebben... -Wat is het plan nu?
Mara kent de streek op haar duimpje.
Ik weet een plek. -Goed, laat maar zien.
Kom op.
Je moest op de achterkant letten.
Dat deed ik ook. -Er mocht niemand langs.
Ik heb het echt geprobeerd, oom Wolverton.
Er zat een vent in een boom. We hadden 'm niet gezien.
Hij verstijfde.
Nee. -Het geeft niet.
Het geeft niet.
We krijgen ze nog wel te pakken.
En jij bent m'n lievelingsneef.
Opstijgen. Ik wil die beloning.
Ik neem de eerste wacht. -Kun je het aan?
Zeker wel.
Goed dan, kan ik voor de verandering eens goed slapen.
Kom op.
Vertel op, eerwaarde.
Kom op, zeg het maar.
We willen het weten van Mara. -Hoe is ze?
Vlees van mijn vlees, en been van mijn gebeente.
Dat moet wat wezen.
Half zwart, half indiaans?
Kom op, dat moet heerlijk zijn.
Fantastisch.
Als het vinden van een cactusbloem aan de alsem.
Wat zeg je nou?
Wat...
Je moet ernaar zoeken, oké?
Daar gaan m'n kleren. -Cactussen hebben stekels.
Ze is een wilde.
De bankoverval moet volgens het boekje gaan.
Niet dat boek.
Geen gewonden.
We pakken wat we willen, en gaan weer weg.
Ik geef je rugdekking.
Alles zou moeten gaan volgens plan.
WELKOM IN DRISCOLVILLE
STALLEN
Je kon je mond weer niet houden.
Alsjeblieft May, het is officieel.
Goedemiddag sheriff, gegroet.
Hoe gaat het met u op deze mooie dag?
Nou, ik was...
We vroegen ons af... -Zeg gewoon waar het op staat.
Ja, lieve.
Het gaat om het buitensporige geweld.
Er moet iets aan worden gedaan.
We kunnen het vandaag beëindigen. -Echt waar?
Ja.
Met een miljoen dollar en de 7 e Cavalerie.
Ik wil niet onbeleefd zijn, sheriff.
U kwijt u uitmuntend van uw taak...
en als burgemeester... Hé, ik heb 'n gat in m'n jas.
Als burgemeester van Corazón de... -Driscollville.
Driscollville, hoor ik ervoor te zorgen...
dat u alles heeft wat nodig is om uw taak naar behoren te vervullen.
Ik heb maar één ding nodig.
En wat is dat?
Meer kogels.
Kogels? Meer kogels?
Tot ziens, sheriff. -Burgemeester.
Zeg dat je ze te pakken hebt. -Nog niet.
Uitvluchten zijn er dertien in een dozijn...
en dus niets waard.
Mr Driscoll...
een reputatie is alles waard.
Ik heb altijd m'n prooi gevangen.
En dat zal nu ook gebeuren.
Nou...
de plannen zijn veranderd.
Kan ik u van dienst zijn?
We komen de lonen eerder ophalen.
Dit is zeer ongebruikelijk.
Opdracht van Mr Driscoll.
Goed. Hoeveel eerder?
Morgenochtend vroeg.
Prima.
Zane, zodra we binnenkomen, zorg jij voor de bewakers.
Niemand doden tenzij het moet.
Mara, als we iets moeten opblazen, geef jij ons dekking?
Ja.
Eerwaarde, de kassiers en de klanten zijn voor jou.
Kansas, jij moet dit raam in de gaten houden.
Zorg dat er verder niemand binnenkomt.
Als dit goed gaat...
zijn we straks allemaal rijk.
En zo niet?
Dan betaal jij de lunch.
Goed, genoeg gepraat.
Tijd voor muziek.
Dat vind ik leuk.
Ze zien ons nooit.
Hé.
Met je strakke broek.
Waarom zit je altijd met die kaarten te friemelen?
Omdat dat m'n reflexen scherp houdt, madame.
Hoe noem je me?
Had je commentaar op m'n verleden?
Dat bedoelde hij niet. -Zo klonk het wel.
Heeft iemand ooit zo'n knappe cowboy gezien?
Volgens mij is Kansas een mietje.
Hou maar op, Mara.
Draag je daarom die handschoenen?
Waarom heb je zulke kleren aan?
Ben je soms beter dan wij, of zo?
Mara. -Draag je daarom die...
snoezige handschoentjes?
Ja, ik wil weten waarom.
Goed.
Daarom dus.
Ik was vroeger schilder.
Ik had een kleine galerie.
Voor ik de Klan op bezoek kreeg.
Ik ben alles kwijtgeraakt.
Kansas...
Ik heb ze allemaal opgespoord, een voor een.
Sindsdien zit het gezag achter me aan.
Ik heb gezworen dat hoe dan ook...
uiteindelijk...
ik de kaarten in handen zal hebben.
Waarom ben je nog wakker?
Ik ben altijd gespannen voor een klus.
Wat is dat nou?
Dat is een vreemd paar.
Een eerwaarde. -En een besmette duif.
Hoe zijn ze bij elkaar gekomen?
Ze had het niet makkelijk.
Een dame van plezier...
bijna doodgeslagen door haar baas.
En de eerwaarde...
was predikant in Lone Pine...
waar het bloedbad plaatsvond.
Z'n vrouw en kind werden vermoord...
voor z'n ogen.
Die nacht is hij z'n geloof kwijtgeraakt.
Wie doet er zoiets?
Die smerige Wolverton.
Ik ben blij dat ma ons niet kan zien.
Hé.
We doen dit allemaal voor ma, weet je nog?
Ja...
maar dit moet de laatste keer zijn.
We moeten terug naar huis.
We hebben alleen elkaar nog, broertje.
Ik ga slapen, en dat moet jij ook doen.
Ben je iets kwijt?
Mara bedoelde er vast niets mee.
Ze zat je te plagen.
Dit is niet grappig.
Nee, natuurlijk niet.
A Midsummer Night's Dream.
Het brein van minnaars en dwazen kookt.
Dat is van William Shakespeare.
De dromen van Shakespeare.
Ik heb ook nachtmerries.
Alleen heb ik ze als ik wakker ben.
Deze stad, Corazón...
wordt er vast een van.
Een rekening vereffenen, en incasseren.
Ik wil het alleen maar overleven.
Nee, ze komen terug naar Corazón.
Het mag een gat zijn, maar het is het enige gat tussen hier en de grens.
Volgens mij hebben ze er zaakjes te regelen. Kom op.
Geen beweging.
Blijf eraf, of je kunt kiezen tussen langzaam, of nog langzamer sterven.
Ik wil niet dood.
Beweeg, en ik snij je keel door.
Je bent slimmer dan je eruitziet.
Wat heeft dit te betekenen?
Nooit eerder beroofd? -Nee.
Broertje, hij is nog maagd.
Gefeliciteerd, je bent net ontmaagd.
Snel nu.
De Heer is genadig. Werk mee, dan vallen er geen gewonden.
Schiet op.
Naar achteren.
Schiet op, maak hem open.
Ik krijg 'm niet in het gat.
Open die deur. -Het is geen verzoek.
We zijn rijk. -Schiet op.
Pak het geld, jongens.
Jackpot.
Draai je om.
Als iemand een kik geeft, schiet ik z'n kop eraf.
Schiet op.
Wat gebeurt hier nou?
Op de grond. -Terug in de bank.
Geef me dekking. -We moeten terug naar binnen.
Terug naar binnen.
Haal iedereen erbij.
Waar kwamen die opeens vandaan?
Ze waren vroeger dan we hadden verwacht.
Je meent het. -We komen er wel uit.
Hoe? -Hoe, Linc?
Jij, kom hier. -Ik? Maar...
Mond dicht. Waar is de achteruitgang?
Die is er niet.
En het achterraam?
Zo te zien is dat er ook niet.
Hier, jij.
Linc, hebben we het verpest?
Nee.
Ik heb het verpest.
We blijven wel liggen. Doe ons geen kwaad.
We schieten ons een weg naar buiten.
Je bent een lekker ding, maar je hebt hier niet de leiding.
We hebben gijzelaars.
We kunnen ze als schild gebruiken.
We gebruiken geen gijzelaars.
Waarom niet. -Omdat ze onschuldig zijn.
Niemand is onschuldig.
Ik ga hier weg. -Mara, wacht.
Hoe langer we wachten, hoe meer mannen ze verzamelen.
Wat gaan we doen?
Ik wil een borrel.
We doen wat Mara zei. -Wat?
We gebruiken de gijzelaars. -Linc.
We hebben geen keuze.
Sta op, ga daar naar binnen.
Kom op, snel een beetje.
Schiet op. -Doe ons geen kwaad.
Wacht.
Hoor je dat?
Ik hoor niets.
Ze hebben door dat we gijzelaars hebben.
Ze wachten af wat we gaan doen.
Ze zullen niet met ons praten.
Ik vertrouw Mara's plannen niet.
Maak je geen zorgen.
Weet je nog wat ma altijd zei toen we klein waren?
Ja.
De hemelpoort blijft alleen voor je dicht door...
onschuldigen kwaad te doen.
Ik wil in de hemel terechtkomen.
Ja.
Hopelijk niet te snel.
Sheriff...
maak hier snel een einde aan, anders doe ik het.
Lincoln Malone.
Volgens mij willen ze praten.
Lincoln Malone.
Waarom vraagt ze alleen om jou?
Ik ga naar buiten. -Linc.
Wat gebeurt er?
Ik ken haar.
Goed, we lokken haar hierheen...
en pompen haar vol kogels. -Schiet op haar, en je bent dood.
We staan aan dezelfde kant, weet je nog?
Linc, doe wat je moet doen.
We geven je dekking.
Weet u wat u doet, sheriff? -Ja, ik ben veilig.
Hoe weet u dat?
Dat weet ik gewoon. Niet schieten, begrepen?
Zorg ervoor. -Oké, maar ik vind het...
nog steeds geen goed idee.
Hola, Lincoln.
Waar is Miguel?
Hij is gedood...
twee jaar geleden.
Ik ben altijd van je blijven houden...
zelfs toen je voor m'n beste vriend koos.
De verhalen die ik over je hoor...
kloppen die?
Dat is niet de man die ik kende.
De man die je kende is lang geleden gestorven.
Kom met mij mee.
Dat is de beste weg.
Waar naar toe, een houten kist?
De galg?
Zelfs jij kan dit niet beëindigen.
Waarom ben je teruggekomen?
Die misdadigers hebben m'n zoon vermoord...
en nu hebben ze m'n geld.
En mijn beloning.
Wat gaan we doen?
We gaan daarheen en roken de ratten uit.
Wolverton...
verzamel de mannen.
Je weet dat het slecht gaat eindigen.
En ik dacht dat ik altijd geluk had.
Ik ben gewoon goed.
Wie schoot er?
Wij niet, sheriff.
Ik bedoel, het moet uit de bank zijn gekomen.
Wij moeten even praten.
Mr Driscoll... -Nu.
Wat denk je dat ze aan het doen zijn?
Ze zijn hun positie aan het verstevigen..
Ze maken zich klaar voor de aanval.
Hoe weet je dat?
Omdat...
ik dat ook zou doen.
Hé.
Waar ga je heen? -Ik ben aangewezen...
om namens de groep te spreken.
Hoezo? -Ik ben de burgemeestersvrouw.
Echt waar?
Ik ben een tikkeltje claustrofobisch. Mogen we hier uit?
Ja, kom maar.
Dank u.
Een koningin voor een koningin.
Laat dat kind stil zijn...
anders zorg ik dat hij voorgoed stil is.
Ik heb een hekel aan kinderen.
U bent een geestelijke.
Hoe kunt u hier deel aan hebben?
We laten de gijzelaars gaan.
Wat wil je doen?
Ze lopen in de weg.
We hebben een paar vrouwen, een kind, een oude man.
Ze kosten ons te veel tijd.
Nee, geen sprake van.
Alleen zij staan tussen hen en ons.
We houden de waardevolste. -Welke?
Zij.
Waarom zij?
Zij is de burgemeestersvrouw.
Waarom is één beter dan een hele groep?
De koningin is altijd meer waard dan een groep jokers.
U vergist zich.
Waarom houdt u niet de bankdirecteur en z'n vrouw?
Laat me gaan, en ik garandeer dat m'n man u zal laten vertrekken.
Daarom blijft u hier.
Voor ma.
Ik vind het niets. -Jij vindt wat niets?
Ik vind het niets zoals jij alles regelt.
Jij kunt het beter? -Ja.
Wat is er toch met je?
Wat doe je nou weer?
Ik ga hier weg.
Mara.
Kom je mee of niet?
Kom je nog mee of niet?
Je hoeft die onschuldige jongen geen kwaad te doen.
Hij is ons vrijkaartje. -Je kunt niet naar buiten.
Ze schieten jullie allebei dood. -Hou je bek.
Bemoei je met je eigen zaken.
Ik laat je dit niet doen.
Dan moet je me neerschieten.
Kun je dat?
Ze kon haar noodlot niet ontlopen.
Het noodlot is klote.
Linc.
Kansas.
Hou vol, meneer.
Het spijt me, Lorelie.
Ik heb kennelijk toch geen geluk.
Waar zijn jullie in godsnaam allemaal mee bezig?
Denken jullie dat jullie iets nobels doen?
Het is tragisch.
Kom op.
Laat ze hier weggaan.
Ze beginnen een probleem te vormen.
Oké, ze gaan allemaal weg.
Maar de burgemeestersvrouw blijft.
Vooruit.
Ja, ik weet het. Kom op, ga hier weg.
Ga naar buiten.
Nee. Jij blijft.
Niet schieten.
We laten wat gijzelaars gaan.
Wat doe je nou?
Het enige wat ik kan doen.
Rennen, Linc. -Vuur.
Rosa.
Niet doodgaan.
Ga de beheerder halen.
Het spijt me, jongens.
Het ziet er naar uit dat er een nieuwe sheriff is.
Geef het niet allemaal tegelijk uit.
We hebben de burgemeestersvrouw.
Als we veilig weg zijn...
laten we haar gaan.
Oké.
Akkoord.
Maak je klaar.
Wat bent u aan het doen?
Wat er moet gebeuren.
Kom, we gaan.
Werk mee, en u eet vanavond gewoon thuis met uw man.
Ga liggen.
Verdomme.
Blijf laag.
Nee, Linc.
Kom op, je moet nu niet doodgaan.
Je moet nu niet doodgaan, Linc.
Iemand gewond?
Nee.
Ja, de burgemeestersvrouw.
Ze is dood.
O nee.
Het komt goed met je.
Het komt goed.
Kom naar buiten.
Wolverton.
Wat doe je?
Het werk van God.
Ik ga met God.
Het is tijd.
God zij met u, heren.
Wolverton.
Wegwezen, jongens. -Pak m'n cape. Deze doe ik.
Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis...
ik vrees geen kwaad.
Hoe gaat het buiten?
Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.
We zijn omringd door een moordenaarsbende.
En het goede nieuws?
Dat was het goede nieuws.
Wat is het slechte nieuws dan?
Het slechte nieuws is dat het bijna is afgelopen.
Ik wil dat je je overgeeft.
Kom op, je weet dat ik dat niet doe.
Ik ben je broer, ik moest het proberen.
Linc, ze kunnen ons hier elk moment komen halen.
Wat gaan we nu doen?
We gaan weg. -Oké.
Nee. Niet samen, broertje.
Wat?
Achterraam.
Wolverton is dood.
Z'n mannen staan aan de voorkant.
Jij kunt... Je kunt via de achterkant wegkomen.
Waar heb je het over, Linc?
O, God.
Weet je nog toen we kinderen waren?
Je kroop weg in bed...
bang om alleen te slapen in het donker.
Ik bleef de hele nacht wakker...
om je te beschermen...
tegen de monsters...
en de boze buitenwereld.
Ja.
Maar dat is lang geleden, Linc.
Het is nu weer tijd voor mij om jou te beschermen.
Ik moet dit alleen doorstaan.
Zorg dat je veilig bent, broertje.
Nee, Linc. Ik laat je niet achter.
Je doet wat ik zeg.
Je gaat naar het achterraam.
Ik ga naar de voorkant.
Ik leid ze af.
Je kijkt niet om, hoor je dat?
Stop, Linc. -Alleen wij zijn nog over.
Wat voor zin heeft het...
als we allebei sterven?
Ik leef in jou voort, broertje.
Ik tel tot drie...
en jij gaat naar achteren...
en je kijkt niet om.
Beloof me dat.
Ik beloof het.
Goed.
Eén.
Twee.
Drie.
Hier waren we dan. Het plan had ons hier gebracht.
Dat is m'n kleine broertje.
Ik had ma beloofd hem altijd te zullen beschermen...
maar ik had het gevoel dat het nu anders zou gaan.
Iets zei me dat dit keer...
een van ons niet meer thuis zou komen.
Mama, ik kom naar huis.